Góry Bułgarii nie cieszą się tak ogromną popularnością jak wybrzeże Morza Czarnego. Dlaczego? Trudno powiedzieć. Być może dlatego, iż w regionie środkowej Europy góry – w przeciwieństwie do morza – nie stanowią w zasadzie większej atrakcji. Ot, w każdym z państw jest kilka pasm, które lepiej bądź gorzej nadają się do zwiedzania. Tymczasem Rodopy – pasmo położone w południowej części Bułgarii – i Rodopy Wschodnie – ich specyficzna część rokrocznie przyciągają tysiące turystów. Więcej nawet niż mogłoby się wydawać. Co ciągnie odwiedzających właśnie tu, do tej części Rodopów?
Niełatwo znaleźć “jedyną słuszną” odpowiedź na to pytanie, jako że czynników może być wiele. Przede wszystkim piękna, nieskażona i niezmieniona przez człowieka przyroda, co w przypadku pasm orogenezy waryscyjskiej jest dzisiaj rzadkością. I choć Rodopy Wschodnie nie są bynajmniej najwyższymi górami Bułgarii – ich najwyższe wierzchołki sięgają zaledwie 1483 metrów n.p.m. w przypadku Orlicaty – a wysokości względne, podobnie, nie należą do największych, to swobodnie wystarcza to, by poczuć prawdziwie górską atmosferę.
Trudno byłoby także wskazać miejsce, od którego zwiedzanie Wschodnich Rodopów wypadałoby zacząć. Zróżnicowanie kulturowe bardzo interesująco wpłynęło na obecny kształt Rodopów. Ludność bułgarska, turecka, pomacka, cygańska i ormiańska żyje obok siebie, tworząc coraz bardziej zażyłe zależności. Tym niemniej, to właśnie tak ogromne przemieszanie sprawia, że każda osada czy wieś Rodopów Wschodnich cechuje się niepowtarzalnym klimatem. Zatem wszystkim, którzy szukają zgiełku i turystycznego blichtru największych miejscowości, Rodopy poleca się omijać z daleka. Jednakże osobom, którym – poza najbierniejszym wypoczywaniem – zależy również na poznaniu tutejszej kultury i zakosztowaniu dawnego bułgarskiego życia, Rodopy Wschodnie polecić wprost trzeba, bowiem poza zupełnie współcześnie trwającymi kulturami, można także trafić tu na liczne pozostałości z czasów naprawdę odległych – megalitycznych. Podobnie rzecz ma się ze znaleziskami z okresu trackiego – pozostałości oglądać można w licznych muzeach i udostępnionych do zwiedzania stanowiskach archeologicznych.